تغذیه پرندگان وحشی در زمستان، باید ها و نبایدها...

در این روزهای سرد زمستان به فکر حیوانات و پرندگان بودن نکته ایست که در ذهن هر دوستدار طبیعت وجود دارد. اینکه به فکر زیست بوم و حفظ ذخایر ژنتیکی و گونه های حیات وحش باشیم نکتته ی بسیار مهمی است ولی در این میان نکاتی وجود دارد که قبل از اقدام به این کار باید در خاطر داشت و با توجه به آنها به این کار مهم و خطیر اقدام کرد.

تغذیه پرندگان وحشی و فرصت ها
اینکه در نگاه کردن پرندگان و شنیدن صدای آنها لذتی وصف ناپذیر وجود دارد شکی نیست. همه ما برای بودن در طبیعت و استفاده از آن نیاز به تمام عناصر طبیعی در کنار هم داریم و باید دانست پرندگان یکی از زیباترین مظاهر طبیعت خدا هستند که در اختیار داریم. تغذیه پرندگان وحشی یکی از راههایی است که میتوانیم هم این زیبایی را جلو چشم خود داشته باشیم و هم از به خطر افتادن آنها در زمان کمبود غذا جلوگیری کنیم. زیبایی دیداری پرندگان اولین درآمد این بخش است. بخش دیگری که شاید کمتر به آن توجه شود غنی کردن زیست بوم با انواع مختلف گونه های حیوانی است که نقشی مهم در چرخه اکولوژیکی زیست بوم بازی میکند. پرندگان یکی از مهمترین گونه های از بین برنده و شکارچیان طبیعی آفات کشاورزی هستند و حفظ آنها باعث کنترل طبیعی آفات و حشرات میشود.

تغذیه پرندگان، تهدیدها و خطرات
در تغذیه پرندگان طبیعت مواردی وجود دارد که بدون توجه به آن و ندانستن آنها میتواند صدمه بزرگی به این موهبت الهی بزند. در تغذیه پرندگان باید به وجود عوامل میکروبی و بیماری زا که در هر جامعه حیوانی وجود دارد توجه جدی شود، مخصوصا پرندگان که یکی از حساس ترین موجودات به عوامل میکروبی میباشند و به سرعت در بسیاری از موارد دچار مرگ و میر و اپیدمی های وسیع میشوند. وجود عوامل بیماری زا در آبخوری ها و جایگاه دانه پرندگان مشکلی است که باید با ریز بینی، دقت و ظرافت حل شود. راههایی برای کاهش آلودگی در ظرف های آب و غذای مشترک پرندگان و جلوگیری از انتشار آن وجود دارد. در سال های گذشته شاهد بروز اپیدمی های شدید در سراسر جهان در مورد پرندگان بودیم که این نکته و اهمیت آن را میرساند. مهاجرت های پرندگان نقش بسیار بزرگی در گسترش این آلودگی ها ایفا میکند. در طبیعت هر پرنده به طور آزاد در هوا و زمین به دنبال غذا میگردد و بسیار کم پیش می آید که پرندگان از محل های ثابت و اشتراکی برای تغذیه استفاده کنند و همیشه کمی فاصله را از هم رعایت میکنند. ولی در تغذیه مصنوعی و زمانی که غذا در طبیعت بسیار کم باشد تمام پرندگان در اطراف ظرف های غذای مصنوعی تجمع پیدا میکنند و باعث بالا رفتن سطح تماس آنها با هم میشود. گذشته از این، رخنه موشها، سنجابها و سمورها به ظروف غذا باعث منتقل شدن بیماریهای مشترک بین آنها میشود. از دیگر عوامل تهدید کننده پرندگان در این بخش، شکار شدن آنها توسط گربه، سمور و پرندگان شکاری دیگر است که به علت تراکم زیاد پرنده در یک مکان به آنجا کشیده میشوند. این مکانها جایگاهی اختصاصی و بالقوه برای شکار شدن میباشد.

راهکارها و روشها
در ظروف غذا میتوان با چاره اندیشی از آلوده شدن دانه به مدفوع پرنده و انتقال بیماری تا حد زیادی جلوگیری کرد. کم کردن سطح تماس پرنده با دانه و جلوگیری از بیرون آمدن مقدار زیاد دانه در دانه خوری ها را میتوان با اصلاح نقشه ها و روش های ساخت ظرف های غذا به انجام رساند. باز نگذاشتن دانه و غذا در فضای باز و جلوگیری از راه رفتن پرنده روی غذا از روشهایی است که میتوان به سادگی و با کمی هوش و زیرکی در ساخت دانه خوری ها رعایت کرد. پایه هایی که برای نصب دانه خوری ها استفاده میشود باید به گونه ای طراحی شود که امکان عبور موش و گربه را به صفر برساند. ایجاد سایه بان روی ظرف غذا برای جلوگیری از برخورد نور خورشید و گرما در تابستان و جلوگیری از خیس شدن و کپک زدن دانه در زمستان الزامی است. همچنین وجود سایه بان های بزرگ امکان شکار پرنده توسط پرندگان شکارچی را از طریق کاهش دید شکارچی و در امان بودن پرنده در زمان دانه خوردن کم میکند.
اینها که گفته شد و موارد بسیاری دیگر، در اینکه ما در جهت حفظ حیات تلاش میکنیم یا ناخواسته در جهت خلاف آن، نقش بسیار دارد.

با طبیعت شاد باشید
/ 0 نظر / 44 بازدید